ถิ่นที่อยู่ทางภาษีสำหรับ Digital Nomad

กฎ 183 วัน

เป็นเงื่อนไขพื้นฐานในประเทศส่วนใหญ่ ถ้าคุณอยู่ในประเทศใดประเทศหนึ่งเกิน 183 วันในหนึ่งปีปฏิทิน คุณจะกลายเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีที่นั่น ซึ่งแปลว่ารายได้ทั่วโลกของคุณอาจต้องเสียภาษีในประเทศนั้น

ข้อยกเว้นและกฎที่มีผลเหนือกว่า

• พลเมืองอเมริกัน: เสียภาษีจากรายได้ทั่วโลกไม่ว่าอยู่ที่ไหน (FEIE ยกเว้นภาษีรัฐบาลกลางได้ราว $130K ต่อปี ถ้าอยู่นอกประเทศ 330 วันขึ้นไป)
• ศูนย์กลางผลประโยชน์ในชีวิต: แม้อยู่ไม่ถึง 183 วัน ก็อาจถูกถือว่าเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ ถ้าครอบครัว / บ้านหลัก / ธุรกิจอยู่ที่นั่น
• หลักที่อยู่ถาวร: ถ้าคุณเป็นเจ้าของหรือเช่าที่อยู่ถาวรในประเทศหนึ่ง อาจถูกผูกถิ่นที่อยู่ได้
• หลักตัดสินตามสนธิสัญญา: เมื่อสองประเทศอ้างว่าคุณเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ อนุสัญญาภาษีซ้อนจะเป็นตัวตัดสิน

การตั้งค่าที่ใช้ได้จริงสำหรับ Nomad

ทางที่สะอาดที่สุดคือ:

1. อยู่ประเทศใดประเทศหนึ่งไม่เกิน 183 วัน 2. สร้างสถานะผู้ไม่มีถิ่นที่อยู่ให้ชัดเจน ในประเทศที่เคยเสียภาษี (ยื่นเอกสารแจ้งย้ายออก) 3. เลือกฐานภาษีต่ำ ที่ให้สถานะผู้มีถิ่นที่อยู่โดยไม่ต้องอยู่ถึง 183 วัน (UAE ปานามา ปารากวัย) ถ้าต้องการถิ่นที่อยู่ที่แน่นอน 4. ใช้วีซ่า Nomad ที่ระบุชัดว่ายกเว้นรายได้จากต่างประเทศ (E33G ของอินโดนีเซีย, Rentista ของคอสตาริกา)

ข้อสงวนสิทธิ์

นี่คือข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำด้านภาษี หน่วยงานภาษีมีดุลยพินิจกว้างและกฎเปลี่ยนทุกปี ปรึกษานักบัญชีหรือผู้เชี่ยวชาญด้านภาษีก่อนตัดสินใจ